السلام علیك یا ابا عبدالله

اینک قریب چهل روز از غروب غم فزای شهادت شقایق‌ها می‌گذرد؛ و اینک از صدای نحص شلاق خزان بر پیكر آلاله‌ها، اربعینی می‌گذرد و اسارت، سیلی، غربت، فریاد و بیدارگری سهم حاملان پیغام قاصدک های عترت و عظمت شد.

از آن روز تا امروز چهل روز در سوگ ابرمردی نشستیم كه حیات اسلام مدیون رگ‌های پاره پاره اوست. قصه سر و نیزه، قصه لب‌های خونین و قرآن، قصه سیلی و صورت گلگون كودک غمگین و تمام حقیقت هایی كه هر سال از پرده چشمان ما می گذرد را شنیده ایم.

اربعینی با دختر كوچک حسین (ع) مهر را در آغوش گرفتیم، ناله زدیم، درد دل‌ها گفتیم و شكوه‌ها روانه كردیم. اربعینی از عمق جان، فریاد یا حسین كشیدیم، بر سینه زدیم و خنده را حرام كردیم.

کربلا؛ این خارستان خشک و بی‌آب، دریای انسانیت و کمال است، اقیانوس بی کرانه‌ای است که در آن گوهر همه عظمت‌ها و خوبی‌ها به رنگ مظلومیت، یافتنی است؛ اما غواص قهار می‌طلبد. و هر کدام به فراخور حالمان از کربلا، محرم، عاشورا و اربعین، برداشتی داریم و بر اساس آن قضاوتی ....

در زیارت اربعین پیرامون فلسفه آن آمده است: و بذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک عن الجهاله و حیره‌الظلاله: حسین علیه السلام خون قلبش را به آستان الهی هدیه داد تا بندگان را از ظلمت جهل و نادانی و حیرت گمراهی رهایی بخشد.

و شیعه همیشه و در تمامى روزهاى سوگوارى حضرت سیدالشهداء علیه ‌السلام و از آن جمله روز اربعین آن حضرت، در زیارت و اقامه ماتم و عزادارى كوتاهى نكرده و از اینجاست كه امام حسن عسكرى ‏علیه‏‌السلام زیارت اربعین را از علایم ایمان شمرده است.

آرى، تنها زیارت اربعین سیدالشهداء علیه‏ السلام است كه مؤمن خالص را از دیگران تمیز مى‏دهد، و دوستان اهل بیت‏ علیهم‏ السلام را از غیر آنان جدا مى ‌كند. و مؤمن واقعى كسى است كه نگذارد آثار نهضت‏ حسین ‏علیه‏ السلام فراموش شود و در قدردانى و شركت در هدف آن حضرت كوتاهى نورزد.

پیروان و دوستان امام حسین ‏علیه‏ السلام امیدوارند تا از این طریق مشمول این حدیث نبوى شوند كه جابر بن عبدالله انصارى - از صحابه رسول خداصلى الله علیه و آله و سلم و نخستین زائر قبر حضرت ابا‏‌عبدالله در اولین اربعین سیدالشهداء روایت كرده است: «كسى كه قومى را دوست دارد با آنها محشور مى ‌شود و كسى كه عمل قومى را دوست دارد با ایشان شریک مى‌‏باشد».

 
دل‌هایمان بی‌تاب سالار شهیدان، و چشمانمان بر مظلومانه ترین شهادت تاریخ همواره درخشان و بارانی باد.

بسم الله النور


جاده و اسب مهیاست،بیا تا برویم
کربلا منتظر ماست بیا تا برویم

ایستاده ست به تفسیر قیامت زینب
آن سوی واقعه پیداست بیا تا برویم

خاک -درخون خدا - می شکفد می بالد
آسمان،غرق تماشاست بیا تا برویم

تیغ - درمعرکه - می افتد و بر می خیزد
رقص شمشیر چه زیباست، بیا تا برویم

از سراشیبی تردید اگر بر گردیم
عرش،زیر قدم ماست بیا تا برویم

دست عباس، به خونخواهی آب آمده است
آتش معرکه برپاست بیا تا برویم

زره از موج بپوشیم و ردا از طوفان
راه ما، از دل دریاست بیا تا برویم

کاش،ای کاش! که دنیای عطش می فهمید
آب، مهریۀ زهراست بیا تا برویم

چیزی از راه نمانده ست چرا برگردیم
آخر راه، همین جاست بیا تا برویم

فرصتی باشد اگر - باز درین آمد و رفت -
تا همین امشب و فرداست بیا تا برویم

        

الا یا ایهاناس منم گدای عباس

هرکسی که یاری داره بره یارشو بیاره
یه نفر تو کل عالم مثل یار من ندار

الا یا ایها ناس منم گدای عباس

ماه من شاه جهونه
ماه من یه پهلوونه
قربون قد بلندش
ابروهاش رنگین کمونه

الا یا ایها ناس منم گدای عباس

یوسف از خودش بریده
تاکه ماه مارودیده
نه که ماه مارو دیده
فقط از چشاش شنیده
ماه من شاه جهونه
ماه من یه پهلوونه
قربون قد بلندش
ابروهاش رنگین کمونه

الا ایها ناس منم گدای عباس

تا به زلفاش یه کمنده
قدو قامتش بلنده
هرکسی از او شنیده
به لبش نشسته خنده
شیر بیشه نبرده
همه رو دیوونه کرده
دشمناش ازش هراسون
هم  پهلوون و هم یه مرده
حوریا دیوونه یشن وقتی که عباس میخنده

الا یا ایها ناس منم گدای عباس

میان دل ز عشقت لاله باقیست

بحمدالله که قلبم مست ساقیست

بساط گریه را آماده سازید

که یک شب تا محرم وقت باقیست

کربلا را عشق،عالمگیر کرد
قلبهای خسته را تسخیر کرد
قصه عدل علی و کینه ها
زوزه های خصم را،شبگیر کرد
انتقام دیگری در راه بود
تشنگان را تشنه کامی سیر کرد
چون شنید از بلبلان سوز عطش
رو به سوی کوچه ی تقدیر کرد
عکس چشمانش،دل از دریا ربود
با تبسم،آب را تحقیر کرد
مشک از جانش مهم تر گشته بود
دستها را طعمه ی شمشیر کرد.

در حسرت آن کفی که از آب

برداشت و فرو فکند و بگذاشت
هر موج به یاد آن کف و چنگ

کوبد سر خویش را به هر سنگ
چون ماه به چهارده برآید

دریا به گمان فراتر آید
ای بحر بهل خیال باطل

این ماه کجا و بو فضائل
یا قمر بنی هاشم ... ادرکنی

سلام بر محرم و عاشورا...

سلام بر حسین(ع)

سلام بر دستان بریده جوانمرد کربلا...

سلام بر خیمه های سوخته...

سلام بر کودکان مانده در عطش...

سلام بر دلتنگی های زینب(س)... سلام بر ندای ماندگار " هل من ناصر ینصرنی"...

و سلام بر غصه صاحب الزمان(عج)، بر شال ماتم مهدی (عج) سلام...

امشب دلم بدجور هوایی شده برای کربلا . نمیدونم چه حسی وادارم کردم بیام وبلاگ درست کنم. حتما" خیری هست که این حس قوی بر من غلبه کرد بیام بنویسم برای مولا و ارباب حسین. پس مبارکه.